باران

باران را دوست میدارم
نه به خاطر پاکی اش
به خاطر ساده بودنش
به خاطر اینکه
یادآور توست
و چه چیزی زیبا تر از آن لبخندهای تو
زیر باران است؟
زیر قطره های بی صدا
پاک و آرام
که تمام وجودشان از توست
و یادآور دلتنگی هایم
دلتنگی هایم برای دیدنت
برای بوییدنت
حتی باران هم تو را نمیشناست
هیچ کس رفتنت را نفهمید
نبودت را حس نکرد
فقط باران
چندین بار دنبالت گشت
ولی تو بازنگشتی
به سویم نیامدی
و زیر باران ندویدی
افسوس که باران هم تورا فراموش کرده
ولی من به امید بازگشت تو
هر روز پشت پنجره
با دو چای منتظرت نشسته ام

MB

مادر...